Kroniek van de Kockelsberg

Hoog boven de stad Trier gelegen, in de wilde natuur met een oud eikenbestand ingebed, heeft de Kockelsberg zowel veel inwoners van Trier alsook gasten betoverd. Niet in de laatste plaats hebben de gastvrijheid in het voormalige Kockelsberger - Hof en het honderd jaar geleden gebouwde "Restaurant Kockelsberg" hun steentje hiertoe bijgedragen.

De benaming "Kockelsberg" is niet zo zelden als men wel zou vermoeden, en gaat terug naar het Latijnse cuculus = bergkegel, kogel.

Het landgoed

De geschiedenis van de Kockelsberg en van het landgoed, daar hoog boven Pallien op de Moezelbergen aan de linkerkant, gaat ver terug.
In verschillende gedrukte berichten wordt meegedeeld dat de Kockelsberger - Hof reeds in de 8ste eeuw bestond en dat deze tijdens de storm van de Noormannen in 883 verwoest werd. Bij deze berichten wordt echter geen bron vermeld en zo blijven de geïnteresseerde partijen enkel en alleen met vermoedens achter.

In 1332 duikt de Kockelsberger Hof als leengoed van de Aartsbisschop Balduin (1307 tot 1357) voor de eerste keer in de oorkonden op.
De zoon van Bonifaz Rex, Bonifaz de Oudere, wordt voor de eerste keer in 1268 als eigenaar vermeld.
In 1386 is het landgoed nog altijd bezit van familieleden van de Ridders von Schönecken en von Wiltz.
Ongeveer begin van de 16de eeuw is het landgoed Kockelsberg eigendom van het St. Jakobus hospitaal geworden. Ook op een vroeger tijdstip waren eigenaarfamilies leden van de St. Jakobus broederschap.
Het St. Jakobus hospitaal verpachtte de Kockelsberger Hof aan boerenfamilies, waarmee langjarige contracten afgesloten werden.
In 1742 werd op de Kockelsberg een aan de heilige Franz Xaver gewijde kapel gebouwd.
De kapel stond op het bouwgrondstuk van het huidige Kockelsberg - Restaurant, en werd in de loop van de tijd bouwvallig.
Het met giften gefinancierde standbeeld van de heilige Franz Xaver versiert de voorgevel van de nieuwbouw ter herinnering aan deze kapel.

Tussen 1774 en 1876 werd het landgoed meerdere keren verpacht tot uiteindelijk in 1867 de econoom Peter Lehnert er een restaurant opende, dat het centrale en vertrekpunt van de huidige Kockelsberg werd.

Het restaurant van Lehnert

Dit restaurant was de ontmoetingsplaats voor mensen die in Trier op excursie waren, en werd niet alleen graag door jonge mensen bezocht, die de benaming "Monte Coculli" uitvonden, maar ook door andere gasten, zoals de advocaat Dr. Christian Stöck, alsook enkele docenten en de lederfabrikant Joseph Theodor Eses. Deze uitte de wens om op de Kockelsberg een kuurhotel te hebben. Toen hij op 12.06.1887 stierf schonk hij in zijn testament aan de eigenaars van de Kockelsberg, de "Vereinigten Hospitien" van Trier, een groot deel van zijn vermogen, met als taak op de Kockelsberg een kuurhuis te bouwen.

Op 20.11.1890 is het nieuwe Kockelsberg huis afgewerkt en verheugde zich vanaf dan op grote massa’s bezoekers.

In 1927 gaf de familie Lehnert het goed en het kuurhuis op. De verkeersontsluiting van de Kockelsberg gebeurde in 1930 door de uitbouw van de weg van de Bittburger Chaussee naar het kuurhuis.
Tot 1939 werd het door de heer en mevrouw Heinrich Castell beheerd en op 01.09.1939 door de legerleiding in beslag genomen. Na de oorlog verpachtten de "Vereinigten Hospitien" het hotel Kockelsberg aan de hotelier Otto Mannn.

In 1979 kocht de handelaar uit Trier, Johann Erdmann, het hele gebouw en startte in 1980 de plannen voor de ombouw en uitbreiding van het huis tot een hotel date aan de moderne eisen voldoet met gastronomie en met inachtneming van het historische karakter van de gebouwen evenals het voormalige landgoed.

Met vriendelijke toestemming van Rudolf M. Gall uittreksels uit "Kroniek van de Kockelberg"